Gönderen Konu: KETUM BİR ŞİİR  (Okunma sayısı 2467 defa)

Çevrimdışı ketum

  • Üstad
  • *****
  • İleti: 638
  • Rep +3/-0
KETUM BİR ŞİİR
« : 04 Ocak 2010, 00:46:24 »


hasret,özlem,ve esmer bakışım,
hayret et !
artsın mahsunluğun kırlangıç kanatlarıyla.
martıları yoldaş edin kendine.
hasretlerini paylaş,doğmayan güneşe dair.
şair yüreklerle şiiri kuşan gerçeğe dair.
yitik biriyim ben !
ruhumu,hangi sularda serinletiyorum,
tenimi,hangi ateşlerde yakıyorum bilmiyorum.
yaralara bulanan gözlerimmiydi?
acıyan yerim neremdi,acıyormuydum hala onuda bilmiyorum !
beni yakalayan neydi?
yoksa,uzaklaşmak için mi koşoyordum?
uzaklaştıkça ırıyormuydum,yoksa yitiyormuydum?
düşünün ki onuda bilmiyorum !
kuyuların diplerindeydi sevgili.
sevgili ki;üstün,ulaşılmaz ve ketum.
diplere inebilmek acıtmaktı belki canımı ama,
ferahlama umuduyla sarmaşdolaştı biyerde.
yakarıştı yaradana
iniltileri tenhalarda duyuluyordu yakarışların.
uzanıyordu bir el inceden
korkuyordum nedense !
ama tutunmak içinde yanıp tutuşuyordum.
ve...
ketum bir şiirde kayboluyordum.

tutunacak bir dal kaldımı tanrım?
özleyecek yar kaldımı ecep?
o sevdalar binip gittiler dönmeyen kervanlarla
bekleyenler hep yol gözleyeceklersede dönüşlere
onlar kanatlı atlarla yok oldular vakitsizlik çölünde.

giden gitti be yüreğim
teselliler neredeyse bulsun beni
bulsun ki kuşatsın beni.
sarmalayıp serin sularda yıkasın beni
benki kızıl kor rengindeyim
mor bir menekşeyim
sakalardan taşıyan kuyuların suyuyum hani
sessiz bir kelebek vurdu beni
yaraladı yalınız koydu,
bıraktı ortalıkda beni.
sevmelere hasretken ben
gözlerimin kanına
tuzları kattı
ve bitti ateşe attı beni.

içtiğim pınarın suyu serinletemedi,
gönlümün kanayan köşesini.
ölmeyede alışır gönlüm sen ardına bakmadan gidersen.
gelişlerine yeniden doğuşum gibi.


ketum
HİÇ !

Çevrimdışı leyla

  • Üstad
  • *****
  • İleti: 584
  • Rep +6/-0
  • Cinsiyet: Bayan
  • Rabbim,her vesiLede SENİN keremin saklıdır,
    • naliya
Ynt: KETUM BİR ŞİİR
« Yanıtla #1 : 04 Ocak 2010, 01:29:25 »
yildiz yildiz yildiz
 çok güzellll
hayranlıkla okudum  helal helal helal
 apl.gif apl.gif apl.gif
Gençliğine güvenip vakit erken derken;

                       belki elveda bile diyemezsin giderken.

                                                            N.F.Kısakürek

Çevrimdışı ketum

  • Üstad
  • *****
  • İleti: 638
  • Rep +3/-0
Ynt: KETUM BİR ŞİİR
« Yanıtla #2 : 04 Ocak 2010, 01:53:24 »
teşekkür ederim.sağolun
HİÇ !

Çevrimdışı mrkydr

  • Administrator
  • Üstad
  • *
  • İleti: 12 912
  • Rep +35/-3
Ynt: KETUM BİR ŞİİR
« Yanıtla #3 : 04 Ocak 2010, 09:28:30 »




hasret,özlem,ve esmer bakışım,
hayret et !
artsın mahsunluğun kırlangıç kanatlarıyla.
martıları yoldaş edin kendine.
hasretlerini paylaş,doğmayan güneşe dair.
şair yüreklerle şiiri kuşan gerçeğe dair.
yitik biriyim ben !
ruhumu,hangi sularda serinletiyorum,
tenimi,hangi ateşlerde yakıyorum bilmiyorum.
yaralara bulanan gözlerimmiydi?
acıyan yerim neremdi,acıyormuydum hala onuda bilmiyorum !
beni yakalayan neydi?
yoksa,uzaklaşmak için mi koşoyordum?
uzaklaştıkça ırıyormuydum,yoksa yitiyormuydum?
düşünün ki onuda bilmiyorum !
kuyuların diplerindeydi sevgili.
sevgili ki;üstün,ulaşılmaz ve ketum.
diplere inebilmek acıtmaktı belki canımı ama,
ferahlama umuduyla sarmaşdolaştı biyerde.
yakarıştı yaradana
iniltileri tenhalarda duyuluyordu yakarışların.
uzanıyordu bir el inceden
korkuyordum nedense !
ama tutunmak içinde yanıp tutuşuyordum.
ve...
ketum bir şiirde kayboluyordum.

tutunacak bir dal kaldımı tanrım?
özleyecek yar kaldımı ecep?
o sevdalar binip gittiler dönmeyen kervanlarla
bekleyenler hep yol gözleyeceklersede dönüşlere
onlar kanatlı atlarla yok oldular vakitsizlik çölünde.

giden gitti be yüreğim
teselliler neredeyse bulsun beni
bulsun ki kuşatsın beni.
sarmalayıp serin sularda yıkasın beni
benki kızıl kor rengindeyim
mor bir menekşeyim
sakalardan taşıyan kuyuların suyuyum hani
sessiz bir kelebek vurdu beni
yaraladı yalınız koydu,
bıraktı ortalıkda beni.
sevmelere hasretken ben
gözlerimin kanına
tuzları kattı
ve bitti ateşe attı beni.

içtiğim pınarın suyu serinletemedi,
gönlümün kanayan köşesini.
ölmeyede alışır gönlüm sen ardına bakmadan gidersen.
gelişlerine yeniden doğuşum gibi.


ketum


Çevrimdışı BentSahra

  • Yönetici
  • Üstad
  • *
  • İleti: 16 137
  • Rep +163/-2
  • Cinsiyet: Bayan
  • Estagfurullah El Aziym muhtacız sana
Ynt: KETUM BİR ŞİİR
« Yanıtla #4 : 04 Ocak 2010, 09:29:25 »

Kaleminiz çok iyi inş devamı gelir.
 
 tesekkürler tesekkürler


Allahım darlık verme kalbime mekân senin ..




İnsan arar,
Sadece arar,
Nasibini arar,
Nasibi kadar arar.
Ne bulursa lütfedildiği için bulur, Lütfedildiği kadar bulur.

Çevrimdışı mrkydr

  • Administrator
  • Üstad
  • *
  • İleti: 12 912
  • Rep +35/-3
Ynt: KETUM BİR ŞİİR
« Yanıtla #5 : 04 Ocak 2010, 09:30:26 »

giden gitti be yüreğim
teselliler neredeyse bulsun beni
bulsun ki kuşatsın beni.
sarmalayıp serin sularda yıkasın beni
benki kızıl kor rengindeyim
mor bir menekşeyim
sakalardan taşıyan kuyuların suyuyum hani
sessiz bir kelebek vurdu beni
yaraladı yalınız koydu,
bıraktı ortalıkda beni.
sevmelere hasretken ben
gözlerimin kanına
tuzları kattı
ve bitti ateşe attı beni.


En çok burasını beğendim sevgili ketum..Ellerinize sağlık,yüreğnizden dökülen cümleleri kağıda döktüğü için...


prenses

  • Ziyaretçi
Ynt: KETUM BİR ŞİİR
« Yanıtla #6 : 04 Ocak 2010, 10:34:32 »


hasret,özlem,ve esmer bakışım,
hayret et !
artsın mahsunluğun kırlangıç kanatlarıyla.
martıları yoldaş edin kendine.
hasretlerini paylaş,doğmayan güneşe dair.
şair yüreklerle şiiri kuşan gerçeğe dair.
yitik biriyim ben !
ruhumu,hangi sularda serinletiyorum,
tenimi,hangi ateşlerde yakıyorum bilmiyorum.
yaralara bulanan gözlerimmiydi?
acıyan yerim neremdi,acıyormuydum hala onuda bilmiyorum !
beni yakalayan neydi?
yoksa,uzaklaşmak için mi koşoyordum?
uzaklaştıkça ırıyormuydum,yoksa yitiyormuydum?
düşünün ki onuda bilmiyorum !
kuyuların diplerindeydi sevgili.
sevgili ki;üstün,ulaşılmaz ve ketum.
diplere inebilmek acıtmaktı belki canımı ama,
ferahlama umuduyla sarmaşdolaştı biyerde.
yakarıştı yaradana
iniltileri tenhalarda duyuluyordu yakarışların.
uzanıyordu bir el inceden
korkuyordum nedense !
ama tutunmak içinde yanıp tutuşuyordum.
ve...
ketum bir şiirde kayboluyordum.

tutunacak bir dal kaldımı tanrım?
özleyecek yar kaldımı ecep?
o sevdalar binip gittiler dönmeyen kervanlarla
bekleyenler hep yol gözleyeceklersede dönüşlere
onlar kanatlı atlarla yok oldular vakitsizlik çölünde.

giden gitti be yüreğim
teselliler neredeyse bulsun beni
bulsun ki kuşatsın beni.
sarmalayıp serin sularda yıkasın beni
benki kızıl kor rengindeyim
mor bir menekşeyim
sakalardan taşıyan kuyuların suyuyum hani
sessiz bir kelebek vurdu beni
yaraladı yalınız koydu,
bıraktı ortalıkda beni.
sevmelere hasretken ben
gözlerimin kanına
tuzları kattı
ve bitti ateşe attı beni.

içtiğim pınarın suyu serinletemedi,
gönlümün kanayan köşesini.
ölmeyede alışır gönlüm sen ardına bakmadan gidersen.
gelişlerine yeniden doğuşum gibi.


ketum


 tesekkürler

ByGeCCe

  • Ziyaretçi
Ynt: KETUM BİR ŞİİR
« Yanıtla #7 : 04 Ocak 2010, 12:55:53 »


hasret,özlem,ve esmer bakışım,
hayret et !
artsın mahsunluğun kırlangıç kanatlarıyla.
martıları yoldaş edin kendine.
hasretlerini paylaş,doğmayan güneşe dair.
şair yüreklerle şiiri kuşan gerçeğe dair.
yitik biriyim ben !
ruhumu,hangi sularda serinletiyorum,
tenimi,hangi ateşlerde yakıyorum bilmiyorum.
yaralara bulanan gözlerimmiydi?
acıyan yerim neremdi,acıyormuydum hala onuda bilmiyorum !
beni yakalayan neydi?
yoksa,uzaklaşmak için mi koşoyordum?
uzaklaştıkça ırıyormuydum,yoksa yitiyormuydum?
düşünün ki onuda bilmiyorum !
kuyuların diplerindeydi sevgili.
sevgili ki;üstün,ulaşılmaz ve ketum.
diplere inebilmek acıtmaktı belki canımı ama,
ferahlama umuduyla sarmaşdolaştı biyerde.
yakarıştı yaradana
iniltileri tenhalarda duyuluyordu yakarışların.
uzanıyordu bir el inceden
korkuyordum nedense !
ama tutunmak içinde yanıp tutuşuyordum.
ve...
ketum bir şiirde kayboluyordum.

tutunacak bir dal kaldımı tanrım?
özleyecek yar kaldımı ecep?
o sevdalar binip gittiler dönmeyen kervanlarla
bekleyenler hep yol gözleyeceklersede dönüşlere
onlar kanatlı atlarla yok oldular vakitsizlik çölünde.

giden gitti be yüreğim
teselliler neredeyse bulsun beni
bulsun ki kuşatsın beni.
sarmalayıp serin sularda yıkasın beni
benki kızıl kor rengindeyim
mor bir menekşeyim
sakalardan taşıyan kuyuların suyuyum hani
sessiz bir kelebek vurdu beni
yaraladı yalınız koydu,
bıraktı ortalıkda beni.
sevmelere hasretken ben
gözlerimin kanına
tuzları kattı
ve bitti ateşe attı beni.

içtiğim pınarın suyu serinletemedi,
gönlümün kanayan köşesini.
ölmeyede alışır gönlüm sen ardına bakmadan gidersen.
gelişlerine yeniden doğuşum gibi.


ketum



Abi döktürmüşsün gene yüreğine sağlık...