Gönderen Konu: Sevgi emek istermiş:(  (Okunma sayısı 3655 defa)

Gülbakışlım

  • Ziyaretçi
Sevgi emek istermiş:(
« : 12 Mayıs 2010, 16:47:58 »
Koskoca bir bahçede harikulade çiçekler içinde bir papatya...
Ve papatya aşık olmuş, yanmış tutuşmuş ak sakallı bahçevana...
Bir ümit bekliyormuş.Yüzlerde çiçeğin arasında onunla, sadece onunla saatlerce ilgilensin...Buz gibi suyunu sadece ona döksün istiyormuş.Sadece ona değsin makası, sadece ona gülsün dudakları...Kıskanıyormuş bahçevanı, kırmızı güllerden, sarı lalelerden, mor menekşelerden, zambaklardan...
Papatya sadece bahçevan için açıyormuş, beybeyaz yapraklarını.Bir gün aşkı o kadar büyümüş ki papatya yapraklarını taşımaz olmuş.Eğilivermiş boynu... Toprağa bakıyormuş artık. Bahçevanın sadece sesini duyuyormuş, ayaklarını görüyormuş.'Bunada şükür...' diyormuş, yetiyormuş ona bahçevanın varlığını hissetmek.Zaman akıp giderken, papatya bahçevanın yüzünü göremez olmuş...Ne var sanki boynumu kaldırsa, bir kerecik daha görsem yüzünü...diyormuş.
Günlerden bir gün, bahçevan papatyaya doğru yaklaşmış.İncecik bedenini ellerinin arasına almış, elindeki sopayı köklerinin yanına toprağa sokmuş, bir iple papatyanın gövdesini bağlayıvermiş sopaya...Papatya o an daha çok sevmiş bahçevanı.Hala göremiyormuş onu ama bedeni kurtulmuş.
Uzun bir müddet sonra, bahçevan uğramaz olmuş bahçeye...Gelen giden yokmuş.Kahrından ölecekmiş papatya...Ama bir sabah...Hortumdan akan suyun sesiyle uyanmış, derin bir ''oh'' çekmiş.Çılgıncasına sevdiği bahçevan geri gelmiş.Birden kendisine doğru gelen iki ayak görmüş.Bu onun delicesine sevdiği bahçevan değil, başka birisiymiş...Adamın elinde birde makas varmış.Papatyanın kafasını kaldırmış yukarı doğru, Ne güsel açmışsın sen öyle demiş.Gencecik yakışıklı bir delikanlıymış, gözleri gök mavisi, saçları güneş sarısıymış.
''Ama gövden seni taşımıyor'' diyerek sözlerine devam etmiş.Elindeki makası, papatyanın boynuna doğru uzatmış ve bir hamlede bağını gövdesinden ayırmış. Papatya yere düşerken hatırlamış sevdiğini... O ak saçlı, ak sakallı, yaşlımı yaşlı bahçevanı hatırlamış. Birde o gencecik yakışıklımı yakışıklı delikanlıyı düşünmüş. Ve o an anlamış, neden o yaşlı bahçevanı sevdiğini. O herşeye rağmen papatyaya emek vermiş, hiç bir zaman güzel olduğunu söylememiş, ama onu aslında hep sevmiş.Papatya anlamış artık; sevgi, emek istermiş...
Yere düştüğünde son bir kez düşünmüş sevdiğini...Teşekkür etmiş ona içinden.Son yaprağıda kuruduğunda, biliyormuş artık:
Gerçek sevginin, söylemeden, yaşamadan ve asla kavuşamadan varolabileceğini....

Alıntı.....

prenses

  • Ziyaretçi
Ynt: Sevgi emek istermiş:(
« Yanıtla #1 : 03 Haziran 2010, 08:21:43 »
Şapka satarak geçinen bir adamın yolu birgün bir ormana düşmüş…
Bi süre yürüdükten sıcaktan ve yorgunluktan bunalmış, bir agacin altina oturmuş,
Şapkalarla dolu sepetini de yere koymuş, ve uykuya dalmış…
Birkaç saat sonra adam tuhaf sesler duyarak uyanmış..
Bir de bakmış ki yanındaki sepet bomboş, şapkalar gitmiş..!!
Bir de kafasın kaldırıp agaca bakmış ki, agacın dallarında bi sürü maymun, her birinin kafasinda adamın şapkaları..
adam düşünmeye başlamış: “Ben şimdi napıcam, şapkaları bu maymunlardan nasıl alıcam…?
“Duşunceli bi şekilde kafasini kaşırken bi bakmış maymunlarda adamın taklidini yapıyolar adam ellerini havaya kaldırmış ,
maymunlar da aynısını yapmış.Derken adam napacagıni bulmuş.Kendi başındaki şapkasını çıkartıp yere atmış,
tabi maymunlar da kafalarindaki şapkaları hemen yere atmışlar..
Adam böylece bütün şapkaları toplayıp sepetine koymuş.
Aradan 50 yıl geçmiş..Artık adamın bir torunu varmış, o da dedesi gibi şapka satıcısı olmuş..
Günlerden birgün onun da yolu aynı ormana düşmüş.
hava yine çok sıcakmış ve genç adam bir ağacın altına oturmuş,
şapkalarla dolu sepetini yanına koymuş ve uykuya dalmış..
Bir saat sonra uyanmış bir de bakmış sepetin içinde şapkalar yok..
Derken tuhaf sesler duymuş bir de kafasını kaldırmış ki ağacın üstünde bir sürü maymun,
 hepsinin kafasında birer şapka..Adam düşünmüş:
“Dedem yıllar önce bana bir hikaye anlatmıştı..napacağımı çok iyi biliyorum..
”Adam kafasını kaşımaya başlamış, maymunlar da aynısını yapmışlar..
Adam ellerini havaya kaldırmiş, maymunlar da ellerini kaldırmış..
Ve adam gülümseyrek kendi başındaki şapkayı çıkarmış yere firlatmış..
O anda maymunlardan biri ağaçtan inmiş , adamın yere attığı şapkayı kapmış, adama da bi tokat atmış ve :
-”Sadece senin mi deden var lan..??”

ALINTIDIR...

AY_ISIGI

  • Ziyaretçi
Ynt: Sevgi emek istermiş:(
« Yanıtla #2 : 23 Eylül 2010, 17:30:59 »


Emek veren yok dencek kadar az...

Çevrimdışı BentSahra

  • Yönetici
  • Üstad
  • *
  • İleti: 16 137
  • Rep +163/-2
  • Cinsiyet: Bayan
  • Estagfurullah El Aziym muhtacız sana
Ynt: Sevgi emek istermiş:(
« Yanıtla #3 : 06 Ekim 2010, 07:56:09 »
Koskoca bir bahçede harikulade çiçekler içinde bir papatya...
Ve papatya aşık olmuş, yanmış tutuşmuş ak sakallı bahçevana...
Bir ümit bekliyormuş.Yüzlerde çiçeğin arasında onunla, sadece onunla saatlerce ilgilensin...Buz gibi suyunu sadece ona döksün istiyormuş.Sadece ona değsin makası, sadece ona gülsün dudakları...Kıskanıyormuş bahçevanı, kırmızı güllerden, sarı lalelerden, mor menekşelerden, zambaklardan...
Papatya sadece bahçevan için açıyormuş, beybeyaz yapraklarını.Bir gün aşkı o kadar büyümüş ki papatya yapraklarını taşımaz olmuş.Eğilivermiş boynu... Toprağa bakıyormuş artık. Bahçevanın sadece sesini duyuyormuş, ayaklarını görüyormuş.'Bunada şükür...' diyormuş, yetiyormuş ona bahçevanın varlığını hissetmek.Zaman akıp giderken, papatya bahçevanın yüzünü göremez olmuş...Ne var sanki boynumu kaldırsa, bir kerecik daha görsem yüzünü...diyormuş.
Günlerden bir gün, bahçevan papatyaya doğru yaklaşmış.İncecik bedenini ellerinin arasına almış, elindeki sopayı köklerinin yanına toprağa sokmuş, bir iple papatyanın gövdesini bağlayıvermiş sopaya...Papatya o an daha çok sevmiş bahçevanı.Hala göremiyormuş onu ama bedeni kurtulmuş.
Uzun bir müddet sonra, bahçevan uğramaz olmuş bahçeye...Gelen giden yokmuş.Kahrından ölecekmiş papatya...Ama bir sabah...Hortumdan akan suyun sesiyle uyanmış, derin bir ''oh'' çekmiş.Çılgıncasına sevdiği bahçevan geri gelmiş.Birden kendisine doğru gelen iki ayak görmüş.Bu onun delicesine sevdiği bahçevan değil, başka birisiymiş...Adamın elinde birde makas varmış.Papatyanın kafasını kaldırmış yukarı doğru, Ne güsel açmışsın sen öyle demiş.Gencecik yakışıklı bir delikanlıymış, gözleri gök mavisi, saçları güneş sarısıymış.
''Ama gövden seni taşımıyor'' diyerek sözlerine devam etmiş.Elindeki makası, papatyanın boynuna doğru uzatmış ve bir hamlede bağını gövdesinden ayırmış. Papatya yere düşerken hatırlamış sevdiğini... O ak saçlı, ak sakallı, yaşlımı yaşlı bahçevanı hatırlamış. Birde o gencecik yakışıklımı yakışıklı delikanlıyı düşünmüş. Ve o an anlamış, neden o yaşlı bahçevanı sevdiğini. O herşeye rağmen papatyaya emek vermiş, hiç bir zaman güzel olduğunu söylememiş, ama onu aslında hep sevmiş.Papatya anlamış artık; sevgi, emek istermiş...
Yere düştüğünde son bir kez düşünmüş sevdiğini...Teşekkür etmiş ona içinden.Son yaprağıda kuruduğunda, biliyormuş artık:
Gerçek sevginin, söylemeden, yaşamadan ve asla kavuşamadan varolabileceğini....

Alıntı.....



Allahım darlık verme kalbime mekân senin ..




İnsan arar,
Sadece arar,
Nasibini arar,
Nasibi kadar arar.
Ne bulursa lütfedildiği için bulur, Lütfedildiği kadar bulur.

MEHMETCEMALBEY

  • Ziyaretçi
Ynt: Sevgi emek istermiş:(
« Yanıtla #4 : 02 Kasım 2010, 10:54:05 »