Gönderen Konu: Veli  (Okunma sayısı 3638 defa)

Çevrimdışı BentSahra

  • Yönetici
  • Üstad
  • *
  • İleti: 16 137
  • Rep +163/-2
  • Cinsiyet: Bayan
  • Estagfurullah El Aziym muhtacız sana
Veli
« : 09 Ekim 2010, 07:53:00 »
VELİ

İyi kullarına dost

Allah, iman edenlerin velisi (dostu ve destekçisi)dir. Onları karanlıklardan nura çıkarır; inkar edenlerin velileri ise tağut’tur. Onları nurdan karanlıklara çıkarırlar. İşte onlar, ateşin halkıdırlar, onda süresiz kalacaklardır. (Bakara Suresi, 257)

İnsanın hem dünyada hem de ahirette tek bir gerçek dostu vardır. Bu dost onu hiçbir zaman bırakıp gitmez, asla terketmez, her zorlukta yanındadır ve ona yardımcıdır. Doğduğu günden öldüğü güne kadar daima onunla birliktedir. Onu düşmanlarına karşı korur. Onun için herkesten daha güvenilirdir, daima karşılıksız armağan edendir. Kuşkusuz bu dost Allah’tır. Allah müminlerin en çok güvendiği, en yakın dostudur. O kendisine inanan insanları her türlü eksiklikten ve hatadan arındırır, onlara çok seçkin bir yaşam ve ahirette de hiç tükenmeyecek olan mülkünü vaad eder.

İnsan hayatı boyunca gerçekten güveneceği, her durumda sıkıntısını giderebilecek güçte, zengin ve muktedir bir insan ya da bir güç arayışı içindedir. Fakat bunu ararken zaten kendisini yaratmış, yaşamını sürdürmesini sağlayan, büyük kuvvet sahibi, herşeyi yapmaya kadir olan Rabbini unutur. Kendisine kötülükten başka hiçbir katkısı olmayan, ahirette de cennette bir pay sahibi olmasını engelleyen şeytanı dost edinir. Oysa onlar birbirlerinin velisidirler. İşte bu, onun için sonun başlangıcıdır. Karanlık bir dünyanın girişidir. Allah’a iman eden, imanında da samimi olan insanlar ise artık içinde hiç mağlubiyeti olmayan şerefli ve hayırlı bir hayatın içine girerler. Çünkü Allah inananlara dinine ve sözlerine sadık oldukları sürece zafer nasip edecektir. Asıl büyük karşılığı ise ahirettte onlara verecektir. Allah inananların dünyada ve ahiretteki tek gerçek dostudur.

Allah, sizin düşmanlarınızı daha iyi bilendir; bir veli (en güvenilir bir dost) olarak Allah yeter, bir yardımcı olarak da Allah yeter. (Nisa Suresi, 45)

O zaman sizden iki grup, neredeyse ‘çözülüp geri çekilmek’ istemişti. Oysa Allah onların (velisi) yardımcısıydı. Artık mü’minler, yalnızca Allah’a tevekkül etmelidir. (Al-i İmran Suresi, 122)

O’dur ki, onlar umutlarını kestikten sonra yağmuru indirir ve rahmetini serip-yayar. O, Veli’dir, Hamid’dir. (Şura Suresi, 28)


Allahım darlık verme kalbime mekân senin ..




İnsan arar,
Sadece arar,
Nasibini arar,
Nasibi kadar arar.
Ne bulursa lütfedildiği için bulur, Lütfedildiği kadar bulur.

Çevrimdışı tahsin33

  • Yeni Üye
  • *
  • İleti: 50
  • Rep +1/-0
Ynt: VELİ
« Yanıtla #1 : 04 Kasım 2010, 11:18:19 »
EL-VELİYY.

el-Veliyy, seven, yardım eden, gerçek ve yegâne dost, yardımcı olan, kâinatın ve bütün mahlûkatın işlerini yürüten, sevk ve idare eden demektir.

Bakara sûresi Ayet 107
“Bilmez misin ki, hakikaten göklerin ve yerin mülkü Allah’ındır, hepsi O’nundur. (Bilin ki) size de Allah’tan başka ne bir dost, ne de bir yardımcı vardır.”

“Dost” ismi üzerinde uzun uzun düşündüm Allah’ım! İlk etapta, tutunabileceğim, “kuvvetli ve sıcak bir el” geldi aklıma. Öyle bir dostum olmalı ki dedim, kendi kendime, hayat yolunda zorlandığım an, onun eline uzanabilmeliyim ve “dostumun” elleri, sıkıca, sevgi ile tutabilmeli elimi.
Her zorlukta onu yanımda bulabilmeliyim, dedim. O’nun varlığını yanı başımda hissedince güven dolmalıyım hayata karşı, dedim. O dost, beni asla terk etmemeli, diye düşündüm. O dost, bana öyle sevgi ile bakabilmeli ki, eksiğimle yanlışımla, bütün acziyetimle kucaklayabilmeli beni ve en ufak bir hatamda ellerimi bırakmamalı, beni bırakıp gitmemeli, beni olduğum gibi sevebilmeli, dedim.
Öyle bir dost olmalı ki, ondan güç alabilmeliyim, dedim. Güvenmeliyim ona, dedim! O’nun gücü “çok büyük” olmalı ki, aciz kaldığım her noktada güç, kuvvet kaynağı olmalı, dedim.
O dostun, hayatımın sadece bir bölümünde değil, “ol” emrinden “öl” emrine dek, bütün hayat çizgimde yanımda olduğunu hissetmeliyim, dedim.
Ve öyle bir dostum olmalı ki, beni sevmeli, dedim. O’nun beni sevdiğini, ne yaparsa beni sevdiği ve iyiliğimi istediği için yaptığını bilmeliyim, dedim kendi kendime.

Ve bu sevgi, beni adam edebilmeli diye düşündüm! “Öyle büyük, öyle kudret sahibi, öyle muhteşem, öyle sevgi dolu bir dostum var ki, o dostuma yakışmalıyım” diyebilmeliyim! O, beni seviyor diye “adam” edebilmeliyim kendimi. Bu dostu aramak, bu dostu bulmaktır yaşamın tadı.
İşte bu arayış da fıtratımıza kodlanmıştır dostlar. Hep güzele, güzelliklere ulaşmaya çalışan bir yaradılış formu verilmiştir bize. Ömür, o “dost”u, “gerçek” ve “tek dost”u aramakla geçer. O’nu bulmak ise en büyük kurtuluştur!

Mâide sûresi Ayet 55:
“Sizin asıl dostunuz Allah’tır, O’nun Resûlüdür ve namazlarını kılan zekâtlarını veren ve rükû eden mü’minlerdir.”.

Âl-i İmrân sûresi Ayet 150:
“Hayır! Sizin mevlanız Allah’tır. O, yardım edenlerin en hayırlısıdır.”

Bakara sûresi Ayet 257:
“Allah, iman edenlerin velîsidir. Onları karanlıklardan aydınlığa çıkarır...”

Kur’ân-ı Kerîm’in nurlu iklimini hissedebiliyor musunuz dostlar? Daha yolun başında, kulunun düşe kalka değil; dosdoğru bir yol üzerinde, sabit adımlarla yürümesini isteyen, bunun için de, kuluna “gerçek dost”un kim olduğunu tâ baştan bildiren, o sevgi dolu sesi duyabiliyor musunuz? Lütfen, yüreğinizi açın  Kur’ânı Kerîm’e. Çok şeyler hissedeceksiniz...

Nisâ sûresi  Ayet 45
“Allah, sizin düşmanlarınızı çok iyi bilendir. Gerçek bir dost olarak Allah yeter. Ve yardımcı olarak da Allah yeter.” buyuruyor,  sevgi dolu bu ses size!

Şûra sûresi Ayet 28
“İnsanlar ümitlerini kestikten sonra yağmuru indiren ve rahmetini her tarafa yayan O’dur. Övülmeye layık olan gerçek dost O’dur.”

Elemler, acılar, yorgunluklar, ayrılıklar ve yanlış anlaşılmalar yüreğinizi yakar kavurur, çöle döndürür bu dünya hayatında. Ümitlerinizin bittiği noktada, “O dost”, rahmet yağmurları yağdırır gönlünüze, çöl bir yüreği, vahaya çevirir. Bunu, âlemlerin Rabbinden başka kim yapabilir? Aciz, senin, benim gibi kul olarak yaratılmış birisi yapabilir mi bunu! Kendisi gibi acizleri dost edinip, onlardan yardım umanların hali şöyle anlatılır Kur’ân-ı Azîmüşşan’da:

Ankebût sûresi Ayet 41
“Allah’tan başka dost edinenlerin durumu, kendine yuva yapan örümceğin durumu gibidir. Hâlbuki evlerin en çürüğü şüphesiz örümcek yuvasıdır. Keşke bilselerdi.”

Dinimiz, “iman etmiş” Müslümanları birbirine dost olmaya çağırır. Allah (cc) bu anlamda onları “Velîy” isminin tecellisini yaşamaya davet eder:

Tevbe sûresi Ayet  71
“Erkek ve kadın bütün mü’minler birbirlerinin dostları ve velileridirler. İyiliği emrederler, kötülükten vazgeçirirler, namazı  kılarlar, zekâtı verirler, Allah’a ve Resûlüne itaat ederler. İşte bunlar Allah’ın rahmetiyle yarlığayacağı kimselerdir. Çünkü Allah Azîz’dir, Hakîm’dir.”

Nisâ sûresi Ayet 144
“Ey iman edenler! Mü’minleri bırakıp da kâfirleri dost edinmeyin...”
Sevgi ispat ister... Eğer O’nu sevdiğimizi iddia ediyor ve O’nun tarafından sevilmek istiyorsak, kendimize şu soruları sorabilmeliyiz dostlar: O’nun  emirlerine uyuyor muyuz? O’nun dinine sahip çıkıyor muyuz? Onun emirlerini yerine getiriyor muyuz? Onun yasak ettiklerinden kaçınıyor muyuz?


Âl-i İmrân sûresi Ayet  31
“De ki, siz gerçekten Allah’ı seviyorsanız bana uyun ki, Allah da sizi sevsin ve suçlarınızı bağışlasın. Çünkü Allah  Ğafûr/bağışlayıcıdır ve Rahîm/çok esirgeyici.”

Ya, Allah Resûlü’nün (s.a.s.) sünnetine ne kadar uyuyor ve onun sünnetini ne kadar yaşıyoruz dostlar?  Allah’ın sevdiği kulları seviyor muyuz? O sevgili kulların dertleri ile dertlenip sevinçleriyle mutlu olabiliyor muyuz acaba? Ne dersiniz?
Peki, bizim “dost” bildiklerimiz, Allah’ın bize tarif ettiği dost kavramına uyuyor mu?

Mümtehıne sûresi Ayet onüç
“Ey inananlar, Allah’ın gazab ettiği kimselerle dostluk etmeyin. Kâfirler, mezarlık halkından nasıl ümidi kesmişse, onlar da ahiretten öyle ümidi kesmişlerdi.”

 Ey “tek dost”um, “tek kapı”m, dert ortağım! Ey, “Velî”m olan Allah’ım! Yalnızca sana güvenip, sana sığınıyorum.

Furkân sûresi Ayet  58:
“Sen, ölümsüz ve daima diri olan Allah’a güvenip dayan...”

Talâk sûresi Ayet 3: “...Kim Allah’a güvenirse O, ona yeter...”.

Ey Rabbim! Sana sığınıyor, Sana güveniyor, yalnız Senin ilah olduğuna inanıyorum!
Varsın, birsin Allah’ım, sen, Velî’msin, dayanağımsın. Bırakma beni Rabbim, tut elimi Allah’ım. Sana, Kur’an-ı Kerîm’in gölgesinde yalvarıyorum:

(Yûsuf sûresi Ayet  101
“Ey Rabbim! Sen bana dünya mülkünden nasip verdin ve bana rüyaların tabirinden bir ilim öğrettin. Ey gökleri ve yeri yoktan var eden Rabbim! Dünyada da âhirete de benim Velîm Sensin, benim canımı müslüman olarak al ve beni salih kulların arasına kat!...”

Bir kudsi hadiste şöyle buyruluyor: Allah Teâlâ şöyle buyurdu:
“Her kim bir velime/dostuma düşmanlık ederse, ben de ona harp ilan ederim. Kulum Bana, kendisine farz kıldığım şeylerden daha sevimli herhangi bir şeyle

yakınlık kazanamaz. Kulum Bana (farzlara ek olarak) nâfile ibâdetlerle durmadan yaklaşır, nihayet Ben onu severim. Ben onu (kulumu) sevince de (sanki) Ben

onun işiten kulağı, gören gözü, tutan eli ve yürüyen ayağı olurum. Benden her ne isterse, onu mutlaka veririm; bana sığınırsa, mutlaka onu korurum. Ben yapılmasını dilediğim hiçbir şey hakkında mü’minin ölümü karşısındaki tereddüdüm gibi tereddüt etmedim. Zira o (kulum) ölümden hoşlanmıyor, Ben de onu üzmeyi sevmiyorum.” (Buhârî, Rikâk, 38.)

Ey Rabbimiz! Sana, Peygamberim Muhammed Mustafa’nın (s.a.s.) yol göstericiliğinde yöneliyor ve Hz. Davûd (as) gibi yalvarıyorum.

Ebu’d-Derdâ (ra) Hazret-i Rasûlullah’ın Dâvud peygamber için  İnsanların en çok ibadet edeniydi- dedikten sonra şöyle anlatıyor:
 “-Dâvud’un duasında sözü şuydu: “Allah’ım Senden Seni sevmeyi, Seni seveni sevmeyi, Senin sevgini ulaştıracak ameli sevmeyi dilerim. Allah’ım, sevgini bana nefsimden, ailemden ve soğuk sudan daha sevgili kıl!” (Tirmizî, Deavât, 73, Tefsîru’l-Kur’ân, 39.)

Ey Rabbimiz! Senden Seni sevmeyi ve Seni sevenleri sevmeyi istiyoruz. Böylelikle bizi dostluğuna yaklaştır... Bizi dostluğuna yaklaştır ki; yanına “dostun

dosta kavuşması” gibi varalım... Tâ ki, Sana sunacağımız ömür kefemiz, rızan için yaşanmış dostluklarla dolu olsun… Âmîn.



Çevrimdışı BentSahra

  • Yönetici
  • Üstad
  • *
  • İleti: 16 137
  • Rep +163/-2
  • Cinsiyet: Bayan
  • Estagfurullah El Aziym muhtacız sana
Ynt: VELİ
« Yanıtla #2 : 27 Ocak 2011, 21:28:47 »
 aro


Allahım darlık verme kalbime mekân senin ..




İnsan arar,
Sadece arar,
Nasibini arar,
Nasibi kadar arar.
Ne bulursa lütfedildiği için bulur, Lütfedildiği kadar bulur.

gedai

  • Ziyaretçi
Ynt: VELİ
« Yanıtla #3 : 28 Ocak 2011, 00:46:56 »
Ey Rabbimiz! Senden Seni sevmeyi ve Seni sevenleri sevmeyi istiyoruz. Böylelikle bizi dostluğuna yaklaştır... Bizi dostluğuna yaklaştır ki; yanına “dostun

dosta kavuşması” gibi varalım... Tâ ki, Sana sunacağımız ömür kefemiz, rızan için yaşanmış dostluklarla dolu olsun… Âmîn.


Çevrimdışı HxR

  • Çırak
  • ********
  • İleti: 2 270
  • Rep +100/-99
  • Cinsiyet: Bay
Ynt: VELİ
« Yanıtla #4 : 19 Ocak 2012, 09:29:00 »
VELİ

İyi kullarına dost

Allah, iman edenlerin velisi (dostu ve destekçisi)dir. Onları karanlıklardan nura çıkarır; inkar edenlerin velileri ise tağut’tur. Onları nurdan karanlıklara çıkarırlar. İşte onlar, ateşin halkıdırlar, onda süresiz kalacaklardır. (Bakara Suresi, 257)

İnsanın hem dünyada hem de ahirette tek bir gerçek dostu vardır. Bu dost onu hiçbir zaman bırakıp gitmez, asla terketmez, her zorlukta yanındadır ve ona yardımcıdır. Doğduğu günden öldüğü güne kadar daima onunla birliktedir. Onu düşmanlarına karşı korur. Onun için herkesten daha güvenilirdir, daima karşılıksız armağan edendir. Kuşkusuz bu dost Allah’tır. Allah müminlerin en çok güvendiği, en yakın dostudur. O kendisine inanan insanları her türlü eksiklikten ve hatadan arındırır, onlara çok seçkin bir yaşam ve ahirette de hiç tükenmeyecek olan mülkünü vaad eder.

İnsan hayatı boyunca gerçekten güveneceği, her durumda sıkıntısını giderebilecek güçte, zengin ve muktedir bir insan ya da bir güç arayışı içindedir. Fakat bunu ararken zaten kendisini yaratmış, yaşamını sürdürmesini sağlayan, büyük kuvvet sahibi, herşeyi yapmaya kadir olan Rabbini unutur. Kendisine kötülükten başka hiçbir katkısı olmayan, ahirette de cennette bir pay sahibi olmasını engelleyen şeytanı dost edinir. Oysa onlar birbirlerinin velisidirler. İşte bu, onun için sonun başlangıcıdır. Karanlık bir dünyanın girişidir. Allah’a iman eden, imanında da samimi olan insanlar ise artık içinde hiç mağlubiyeti olmayan şerefli ve hayırlı bir hayatın içine girerler. Çünkü Allah inananlara dinine ve sözlerine sadık oldukları sürece zafer nasip edecektir. Asıl büyük karşılığı ise ahirettte onlara verecektir. Allah inananların dünyada ve ahiretteki tek gerçek dostudur.

Allah, sizin düşmanlarınızı daha iyi bilendir; bir veli (en güvenilir bir dost) olarak Allah yeter, bir yardımcı olarak da Allah yeter. (Nisa Suresi, 45)

O zaman sizden iki grup, neredeyse ‘çözülüp geri çekilmek’ istemişti. Oysa Allah onların (velisi) yardımcısıydı. Artık mü’minler, yalnızca Allah’a tevekkül etmelidir. (Al-i İmran Suresi, 122)

O’dur ki, onlar umutlarını kestikten sonra yağmuru indirir ve rahmetini serip-yayar. O, Veli’dir, Hamid’dir. (Şura Suresi, 28)