Ahmet Süreyya DURNA'nın Şiirleri

[zeyli]

Ahmet Süreyya DURNA

1954 Doğumlu olan gazeteci-şair Ahmet Süreyya DURNA; Kahramanmaraş’ın Afşin ilçesine bağlı Nadır köyünde dünyaya geldi. İlkokul, orta, lise ve imam hatip lisesinden sonra yüksek öğrenimini tamamladı.

İki dönem, bir siyasi partinin İskenderun ilçe başkanlığını yaptı. Uzun süre Akdeniz Bölgesi Basın Ajansı olarak çalıştı. Bazı gazetelerde belgesel araştırmalarının yanında, kültürel makaleleri yayınlandı. İç ve dış gezileriyle ilgili yazılar kaleme aldı, röportajlar aktardı. Daha sonra belirli aralıklarla köşe yazarlığı icra etti. Anadolu’nun muhtelif yerlerinde çıkan mahalli gazetelerde de kalemiyle hizmetini sürdürdü.

Mizah, Milli Mücadele, İttihat, Somuncu Baba, Kültür- Sanat, Bengisu, Mefkûre gibi bir çok Edebiyat dergilerinde şiirleri neşredildi ve bazı eserleri bestelendi. Aynı zamanda, bu dalda bir çok ödüller aldı. Afşin Belediyesi Basın-Yayın ve Halkla İlişkiler Müdürlüğü görevinde de bulunan Ahmet Süreyya DURNA, makalelerini bir müddet müstear isimle yazdı.

Evliya Çelebi’ nin Seyahatnamesinde ayak bastığı yerlerin tümünü istisnasız dolaşan Gazeteci-Şair, İskenderun Demir Çelik Fabrikalarından emeklidir ve iyi bir gezgindir.

Ayrıca Taekwondo milli hakemidir ve sporla iç içe yaşamaktadır. Sosyal faaliyetlerinin dışında, Hat sanatı ve Osmanlı arşivi üzerinde çalışmaları mevcuttur.

Eserleri:
Muzır İkili (hikayeler),
Denemeler (edebiyat seçkisi),
Şafak Taarruzu (şiirler), yayınlanmış eserleri arasındadır.
“Yalaka Üretim Merkezi” adlı eseri ise basım aşamasındadır. kirmizigulvx6

[zeyli]

BİRLİK YOLUNDA

Sarp yokuşlarda değil, düzde birlik olalım
Senet kabul ederek, sözde birlik olalım
Kabukla oyalanmak, en büyük yanılgıdır
Geliniz hep beraber “öz”de birlik olalım

Ahmet Süreyya DURNA

[zeyli]

ANADOLU KADINI ANNEM

O, cefakâr Anadolu kadını!
Ve adı üstünde: Anadır annem
Bilirim, sarsılmaz itikadını
Çünkü doğruluktan yanadır annem
***
Ölçülmeye gelmez, büyüktür çapı
Sevgiye açılan bir ulu kapı
Merhamet mülkünde en muhkem yapı
Esas koruyucu binadır annem
***
Güldükçe gül açar yüzünde renk renk
Ondadır teennî, ondadır âhenk
Sayfalar dolusu kitaplara denk
Mücerret, mukaddes mânadır annem
***
Yürüyende eşkin kır ata benzer
Azimde, sabırda Ferhat’a benzer
Hıçkırışı; Dicle, Fırat’a benzer
Mahzun çağlayışlı Tuna’dır annem
***
Kader bükmüş olsa bile belini
Daha saklar duvağının telini
Köyün umur görmüş saygın gelini
İsmiyle müsemmâ Suna’dır annem
***
Hizmet limanında bir sessiz gemi
Körün kılavuzu, kelin merhemi
Hastanın sayrının; ilacı emi
Yetimin saçında kınadır annem
***
O, başlı başına murakabedir
Ve o bir sırattır, bir akabedir
Mecazî anlamda kutsal Kâbe’dir
Safa’dır, Merve’dir, Mina’dır annem
***
“Hanım Ana” derler saygı gereği
Belli ki toplumun çarpan yüreği
Hakkın rızasıdır bütün ereği
Hasletlerle dolu rânâdır annem

Ahmet Süreyya DURNA

[zeyli]

AMENNA

Renklerin rengi yalandır, aslında tüm renkler hâkî
Vizyonda görünenlerin hepsi boş, hepsi âfakî
Âlemde cümle ne varsa ibret-i âlem içindir
En sonunda her şey fâni, ancak yüce Allah bâkî

Ahmet Süreyya DURNA

[zeyli]

DENİZLERİN SIRRI

Engin denizlerin mavi suları
Dalgalanır öfke ile köpürür
İçte berraklığın saf duyguları
Dıştaki pisliği siler süpürür
Engin denizlerin mavi suları

Hıçkırır dört mevsim durduğu yerde
Alem-i sükûnu bir hicran bürür
Vecde gelir inler vakt-i seherde
Koynunda hu! çeken Yunuslar görür
Engin denizlerin mavi suları

Ah! “Minel Aşk” ile kaynar derinden
Sevda ikliminde sonsuza yürür
Cezbeye kapılır oynar yerinden
Çarpar kıyılara bağrını sürür
Engin denizlerin mavi suları

Ahmet Süreyya DURNA

[zeyli]

TILSIM

Cehennemi söndürecek güçtedir,
Allah için akıtılan gözyaşı.
Zâlimleri sindirecek güçtedir,
Mazlumların şol kararlı savaşı!

Ahmet Süreyya DURNA

[zeyli]

ALBİM ANADOLU

Beni başka dünyalarda arama!
Ben Anadolu’mun yöresindeyim.
Şehit kanlarıyla sulanmış olan,
Cana bedel metre karesindeyim.
***
Gövdeye muhâlif kolda işim yok,
Meyvesiz kupkuru dalda işim yok,
Yozlaşmaya giden yolda işim yok,
Hep o değişmeyen töresindeyim.
***
Bâzen bir seyyahım Tuna boyunda,
Bâzen yıkanırım Fırat suyunda,
Duru göllerinde, deli çayında,
Çağıl çağıl akan deresindeyim.
***
Çamlı bellerine çıktığım zaman,
Turacına tüfek sıktığım zaman,
Pembe ufuklara baktığım zaman,
Ömrümün en mâkul süresindeyim.
***
Aklım bozkırlara takıldı yine,
Ruhum odaklandı kaval sesine,
Öyle kapıldım ki câzibesine,
Bilmiyorum şu an neresindeyim?
***
Yurdum kandilidir yürek yağımın,
Düğüm noktasıdır gönül bağımın,
Saklıyım renginde al bayrağımın,
Mehmetçiğin mavi beresindeyim.
***
Çeyiz sandığıyım Döndü, Döne’min,
Yazmayım başında nazlı Senem’in,
Ayşe’min, Fatma’mın, gül Emine’min,
Kumaş fistanının hâresindeyim.

Ahmet Süreyya DURNA

[zeyli]

PARADİGMALAR

Teslimiyet:
İftiraya uğrayan idamlık bir kişinin,
Sehpada sallanırken, cellada gülmesidir!

Kemâlat:
İçtimaî hayatta yer alan her kişinin,
Otururken, kalkarken haddini bilmesidir!

Cesaret:
İradesi, vicdanı kayıtsız hür kişinin,
Ucûbe yasakları tümüyle delmesidir!

Feragat:
Aşkı, samimiyeti, imanı gür kişinin;
Nefsinden sıyrılarak, ölmeden ölmesidir!

Kanaat:
Sahavetle, sofrası kurulu er kişinin,
Kıtlıkta ekmeğini muadil bölmesidir!

Zerâfet:
Tek helâlini gören, harama kör kişinin,
Şehevî arzuları kalbinden silmesidir!

Garabet:
Ömrünü tamamlamış tamahkâr pîr kişinin,
Ahireti unutup, dünyaya yelmesidir!

Ahmet Süreyya DURNA

[zeyli]

FARKLI BAKIŞ

An gelir sanki bir firarî gibi
Kaçarım can havli ben, benliğimden
Sen olunca güzelliğin sâhibi
Utanırım kendi çirkinliğimden

Ahmet Süreyya DURNA

[zeyli]

İMAM HATİPLİM

Dikenler arasında nâdide çiçek gibi,
Etrafa burcu burcu kokar İmam Hatiplim!
Sıcak, susuz çöllerde billur içecek gibi,
Kavrulan yüreklere akar İmam Hatiplim!
***
En gizemli renklerin al, yeşil, moru onda,
Pırıl pırıl bir çehre, Allah’ın nuru onda,
Hasret “Altın Çağ”ına tarih şuuru onda,
Geleceğe ümitle bakar İmam Hatiplim!
***
Cemre düştü havaya, suya, toprağa sanki,
Su yürüdü kurumuş dala, yaprağa sanki,
Küflenmiş kafalara, karanlık çağa sanki,
Medeniyet mumunu yakar İmam Hatiplim!
***
İlim irfandan yana aşk dolu, sevgi dolu,
O kurtuluş köprüsü, o bir saadet yolu,
O bir Asya kıtası, o büyük Anadolu,
Öz “mâder”ine sahip çıkar İmam Hatiplim!
***
Sabırla ufuklarda bekler kutlu yarını,
Karşılamaya namzet zafer “şahsüvar”ını,
Nâdanların ördüğü cehâlet duvarını,
Bilgi, iman gücüyle yıkar İmam Hatiplim!
***
Cemiyetin yüz akı, zarâfet timsalidir,
Köklü gelişmişliğin en mücerret hâlidir,
Asrın fettanlığında Yusuf’un emsalidir,
Yaraşır sana ancak vakar, İmam Hatiplim!

Ahmet Süreyya DURNA

Bu eser aşağıda grup dem tarafından bestelenmiştir.
http://www.ilahi.in/4694/Grup-Dem--Imam-Hatiplim-

[zeyli]

VASİYETİMDİR

Ahmaklardan akıl alma Mehmet’im
Elin davulunu çalma Mehmet’im
Atılgan yürekli adam ol, adam
Bostan korkuluğu olma Mehmet’im

Ahmet Süreyya DURNA

[zeyli]

YAŞLILARIN CİLVESİ

Rahmetli dedem derdi ki “Bak oğlum!
Şu gördüğün mertek, şu hezan var ya?
Şu karşı ki dağın ağaçlarıydı.
Gönül atlasımı ilk çizen var ya?”
Ninemi göstererek:
“Şu koca karının mor saçlarıydı”

Rahmetli ninem derdi ki “Bak oğlum!
Beni tek inciten, tek üzen var ya?
O yıllar söylenen aşk suçlarıydı.
Gönül kovanımda ilk gezen var ya?”
Dedemi göstererek:
“Aha şu haşarı kızıl arıydı!”

Ahmet Süreyya DURNA

[zeyli]

ZİRVEDEN ZEMİNE

Bir zamanlar;
Kavimler kapısı Anadolu’nun,
Şahsında Edirne bendim, Kars bendim!
Şimdiyse kendinden utanır, kendim...

Bir zamanlar;
Aşınmaz, aşılmaz ve dokunulmaz,
Mânâdaki mazruf bendim, hars bendim!
Şimdiyse gör! çamurlara belendim...

Bir zamanlar;
Millî duyguların merkez üssünde,
Yenilmeyen öfke bendim, hırs bendim!
Şimdiyse boşaldı barajım, bendim...

Bir zamanlar;
Şekil veren inatçıl has çeliğe,
Pazu bendim, çekiç bendim, örs bendim!
Şimdiyse özümden ben örselendim...

Bir zamanlar;
Cesâretin, çevikliğin simgesi,
Hiç kuşkusuz aslan bendim, pars bendim!
Şimdiyse korkudan kenara sindim...

Bir zamanlar;
Teknik sanat dallarında dünyada,
Usta bendim, çırak bendim, kurs bendim!
Şimdiyse tam körelmede bilendim...

Bir zamanlar;
Güneşi yakından tâkibe alan,
Uzaydaki Venüs bendim, Mars bendim!
Şimdiyse zirveden aşağı indim...

Bir zamanlar;
İlim irfan mevzûbahis olunca,
Bu kulvarda ekol bendim, ders bendim!
Şimdiyse zır cahillikten elendim...

Bir zamanlar;
Kıyama kalkarken kortej kıtası,
Beynelmilel majör bendim, fors bendim!
Şimdiyse cins attan, eşeğe bindim...

Ahmet Süreyya DURNA

[zeyli]

O RUHU ARIYORUM

Onlar ki dünyaya intizam verdi
Onlar ki yangın yerinde gül derdi
Onlar ki bakınca bir ok misali
Hasmın yüreğini deler geçerdi

Ahmet Süreyya DURNA



Not: Şiirler, şairin "Şafak Taarruzu" adlı eserinden alıntıdır.

[merakiyidir]

sevgili zeyli  hhh..

 esglk ysagk tesekkurler