Gönderen Konu: Ne olur gel, Ne olur Gell Efendim.....  (Okunma sayısı 2824 defa)

aRSLan

  • Ziyaretçi
Ne olur gel, Ne olur Gell Efendim.....
« : 18 Mayıs 2009, 20:38:50 »
Gel ey Muhammed bahardır
Dudaklar ardında saklı
Aminlerimiz vardır
Hac' dan döner gibi gel
Miraç ' dan iner gibi gel
Bekliyoruz yıllardır.'

Bir demet gül var elimizde, titreyen yüreğimiz var. Güllerimiz solmadan,
gül kurusu ağlamadan yüreğimiz, ne olur gel Efendim!



Her gün adını anarak yaşıyorum. Bunun yerine bir gün yüzünü görerek ölmek isterdim.

Ateşe düşmüş kar gibi eriyorum hasretin den ..

Ne olur bir kez gelsen ...

Dayanamıyorum.

Ne olur gel, Ne olur Gell Efendim.....


İnşALLAH resulAllah senin yanına gelmek nasip olur bizlere..




Bir adın kaldı senden geriye. Sen gittikten sonra sevgili, her şey
gerçekçiliğini yitirdi. Sensiz boynu bükük güllerle avunuyorum şimdi.
Bastığın toprakları bir bulabilsem, bir kavuşabilsem, bastığın her kum
zerresine adını yazıp canım diye, kanım diye, sadece senin adın diye
gönlüme basardım.
Fani sevmelere inat, yalan aşklara inat seni sonsuza kadar seveceğim sevgili ..

İnsan görmeden severmi? Sever. Ben seni görmeden sevdim işte. Bir
adın kalmıştı geriye ona aşık oldum ve adının uğruna bu canı yoluna
serdim bas geç diye üstüme. Gözlerim doluyor sevgili gözlerim ..
Yokluğun artık ağır geliyor dayanamıyorum ..
Hasretinden içimde yanan ateşin rengi siyaha döndü. Bilirsin sadece
cehennem alevlerinin rengi siyahtır. Benim için yokluğun cehennem,
varlığın cennet. Ama sensiz bir cennet değil. Olmadığın yer cennet bile
olsa hicrandır. Hicrandır sensiz tüm güzellikler ..


Gözyaşlarıma bak nasıl da tane tane dökülüyorlar. Bu gözyaşları sadece
senin için. Başka bir sebepten dolayı değil ki ..

Geçenler de yolda yürürken aklıma düştün yine. Zaten hep yüreğimde
hissettiğim hasret acısı, bir bıçak sızısı gibi sızlamaya başladı yüreğim de.
Yanından geçmekte olduğum camiye girdim çünkü kendimi sana en yakın
hissettiğim yer orasıydı.
Namaza durdum sadece onun rızası için. Secdeye vardığım da sanki hayal
meyal seni gördüm. Öyle güzeldin ki, hayalin böyleyse hakikatin nasıldır
kimbilir. Namazı tamamladığım da sürmeli gözlerin den sızan ışığın,
gözlerime bir nebze nur verdiğini hissettim. Bu yüzden bakamaz oldular
artık gözlerime. Başımı yukarı kaldırdım. Duvar da asılı ismin vardı.

Bir adın kalmıştı geriye bir de hayalin.

Her gün adını anarak yaşıyorum. Bunun yerine bir gün yüzünü görerek ölmek isterdim.

Ateşe düşmüş kar gibi eriyorum hasretin den ..

Ne olur bir kez gelsen ...

Dayanamıyorum.

Ne olur gel, Ne olur Gell Efendim.....